தன்னையே இழக்க வைக்கும் கோபமும், காமமும்!
Dinakaran

திருமூலர் மந்திர ரகசியம்

பயணம் செய்யும்போது யாராவது ஏழை எளியவர்களைப் பார்த்தால் மனம் வருந்துகிறது. “இவர்கள் இப்படிக் கஷ்டப்படுகிறார்களே” என்று எண்ணியபடியே, கை தானாக ஒரு ஐந்து ரூபாய் நாணயத்தையாவது எடுத்துக் கொடுக்கிறது. யாரும் கெட்டவர்கள் இல்லை. அடுத்தவர்களின் துயரத்தைக் கண்டால், ‘ஆ! இப்படி ஆகிவிட்டதே!’ என வருந்துபவர்கள் இன்றும் ஏராளமாக இருக்கிறார்கள். அடுத்தவர்களின் நிலையைப் பார்த்து வருந்தும் நம்மைப் பார்த்து வருந்துகிறார்கள் சித்த புருஷர்கள். அடுத்தவர்களின் நிலையைப் பார்த்து வருந்தாதே என்கிறார்களோ எனப் பார்த்தால்... இல்லை, ஒட்டு மொத்த மனித குலத்தையுமே பார்த்து அவர்கள் வருந்துகிறார்கள்.
அப்படிப்பட்ட தன் வருத்தத்தைப் பதிவு செய்கிறார் திருமூலர். பதிவைப் பார்த்தால், அவருக்குத்தான் நம்மீது எவ்வளவு கருணை என்பது புரியும். ஆர்வ மனமும் அளவில் இளமையும் ஈரமும் நல்ல என்று இன்புறு காலத்துத்தீர வருவதோர் காமத்தொழில் நின்று மாதவன் இன்பம் மறந்து ஒழிந்தார்களே
(திருமந்திரம் - 2091)
கருத்து: அளவில்லாத ஆர்வம் கொண்ட மனமும், இளமையும், அனைத்திலும் பற்று கொள்ளும் தன்மையும் கொண்டு, ‘இவையே நமக்கு நல்லவை, நமக்கு ஏற்றவை, இன்பம் தருபவை என எண்ணி, திளைத்து மகிழ்ந்திருக்கும் காலத்தில், அவையெல்லாம் அழிந்து போகும்படியான பெண்ணாசையில் ஈடுபாடு கொண்டு, மாதொரு பாகனாகிய சிவபெருமானை மறந்து வீணாகக் கெட்டழிகிறார்களே! ஆழமான சொற்களால் ஆன பாடல் இது.
பாடலின் தொடக்கமே, நம் பிறவிக்கான காரணத்தைச் சொல்கிறது. ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வோர் அடிப்படை அல்லது மூலம் இருக்கும் அல்லவா? அதுபோல, நாம் பிறந்ததற்கான காரணம், அடிப்படை என்ன என்பதைத் திருக்குறள் சொல்கிறது: ‘அவா என்ப எல்லா உயிர்க்கும் எஞ்ஞான் றும்தவா அப்பிறப்பீனும் வித்து’ஆசை என்பது தவறாமல் பிறப்பைக் கொடுக்கக் கூடிய விதை என்பதே அக்குறளின் கருத்து. அவ்வாறு ஆசையின் காரணமாக, ஆர்வத்தின் காரணமாகப் பிறவியெடுத்த நாம், பிறந்ததில் இருந்தே ‘பழைய குருடி கதவைத் திறடி’ என்பதைப்போல, ஆசையின் காரணமாகப் பிறந்த நாம், மேலும் மேலும் அதிலேயேதான் அகப்பட்டுக் கொள்கிறோமாம்.
அதாவது, ஏற்கனவே கட்டிப்போடப்பட்ட நாம் அக்கட்டினில் இருந்து விடுபட முயலாது, மேலும் மேலும் கட்டுகளைப் போட்டுக் கொள்கிறோமாம். பாட்டின் தொடக்கத்தில் ‘ஆர்வ மனமும்’ என்பதைத் தொடர்ந்து ‘அளவில்’ என ஒரு சொல் இடம் பெற்றிருக்கிறது அல்லவா? அதை முன்னால் கொணர்ந்து ‘அளவில் ஆர்வ மனமும்’ எனப் பொருள் காண வேண்டும். அளவில்லாத ஆர்வ மனம், பிறப்பிலிருந்தே தொடங்கிவிடுகிறது.
குழந்தையாக இருக்கும்போது உணவுக்காகத் தாயைக் கூவியழுது அழைத்தது போய், பல் முளைத்ததும் கடித்துச் சுவைத்து உண்ண கற்கண்டின் மீது ஆர்வம் ஏற்படுகிறது. அப்படியே வளர வளர, ஒவ்வொன்றின் மீதும் ஆர்வம் உண்டாகி, இளமை வந்ததும்..... கேட்கவே வேண்டாம்! ‘உலகம் முழுவதும் எனக்காகவே, அவற்றையெல்லாம் அனுபவிக்கவே நான் பிறந்திருக்கிறேன்’ என்ற ஆர்வம் வளர்கிறது. அதிலும், ‘இது, இது, நமக்கு ஏற்றது; நமக்கு நல்லது’ என்றெல்லாம் மகிழ்ச்சியில் திளைக்கும்போது, அனைத்தையும் அழிக்கும்படியாகப் பெண்ணாசை வந்து விடுகின்றது.
பாடலில் இந்த இடத்தில் சற்று நின்று நிதானிக்கலாம். இதுவரை இப்பாடலுக்கு நம் நிலையை அனுசரித்து விளக்கம் பார்த்தோம். ஆனால் திருமூலரின் இப்பாடலில் பொதுப்படையாகப் பாடியிருப்பதால், இனி இப்பாடலை உயர்நிலை பெற்றவர்களின் வாழ்க்கையோடு பொருத்திப் பார்க்கலாம். முனிவர்கள் பலர், சிறுவயதிலிருந்தே, இறைசிந்தனையில் ஆர்வம் கொண்டு, ‘இளமை குறுகிய காலம்தான் இருக்கும்; வலிவும் இளமை காலத்தில்தான் இருக்கும். ஆகையால் இளமை இருக்கும்போதே, தவத்தைச்செய்து சிவத்தைச் சேர வேண்டும்’ என்று கருதி கடுந்தவம் செய்வார்கள். அவர்கள் செய்யும் தவப்பலன் அவ்வப்போது கைகூடும்.
ஆனால், பிரச்னையே இங்குதான் முளைக்கின்றது. கடுந்தவம் செய்து, தவப்பலன் கைகூடத் தொடங்கியதும், அதன் மூலம் கிடைக்கும் செல்வ(சுகப்)பலன்களை அனுபவிப்பதில் புத்தி போய்விடுகிறது. உதாரணமாக - விசுவாமித்திர முனிவர் தவம் செய்யும்போது, அவரை மயக்க ரம்பை வந்தாள். விவரம் உணர்ந்த முனிவர் கோபம்கொண்டு, அவளைக் கல்லாய்ப் போகும்படிச் சபித்தார். அதன்பின் மறுபடியும் தவத்தைத் தொடங்கியபோது, மேனகை வந்தாள். விளைவு? விசுவாமித்திர முனிவர் தன்னை இழந்தார்.
அதுவரை விசுவாமித்திர முனிவர் செய்த தவத்தின் பலன்ரம்பையிடம் கோபத்திலும், மேனகையிடம் காமத்திலும் போய்விட்டது. தவ மேன்மையால் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொள்ளக்கூடிய முனிவர்களே அவ்வாறு திசைமாறித் தடுமாறியிருக்கிறார்கள் என்றால், நாம் எந்த மூலைக்கு? மாபெரும் தவம் செய்தவர்கள்கூட அவ்வாறு வழுக்கி விழுந்ததை இதிகாச புராணங்கள் சொல்லி, நமக்கு எச்சரிக்கைதான் விடுக்கின்றனவே தவிர, அம்மகா தவசிகளான உத்தமர்களைக் கேலி பேச அல்ல. திருமூலர் இப்பாடலில் மிகுந்த கருணையோடு, நம்மீது அவருக்குண்டான இரக்கத்தை வெளிப்படுத்தியிருப்பதன் காரணம் புரிகிறதல்லவா? மேலும் இப்பாடலில் திருமூலர் ஒரு தொழிலைக் குறிப்பிடுவதைக் கவனிக்க வேண்டும். ‘காமத்தொழில்’ என்கிறார்.
அது என்ன காமத்தொழில்? எந்தப் பொருளில் சொல்லப்பட்ட வார்த்தை இது? ஒவ்வொருவருக்கு ஒவ்வொரு தொழில் இருக்கிறது. ஆனால் அவற்றிலெல்லாம் இல்லாத ஆக்கமும் ஊக்கமும், காமத்தில் இருக்கிறது. ‘இந்த மனித குலம் இப்படிக் காமத்தைத் தொழிலாகவே கொண்டு விட்டார்களே, தெய்வ சிந்தனை என்பது இல்லாமல் இருக்கிறார்களே!’ என வருந்துகிறார் திருமூலர்.
சிறு வயது முதல் தொடர்ந்து வரும் அளவில்லாத ஆர்வத்தைச் சொல்லி, ‘பளிச்’சென்று தோன்றி மறையும் மின்னலைப் போன்ற இளமைக் காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டி, வாழ்வின் முன்னேற்றத்தைச் சொல்லி, அந்த நேரத்தில் புத்தி காமத்தின் பக்கம் போய், அதுவே தொழிலாகக்கொண்டு உருப்படுவதற்கான தெய்வ சிந்தனையில்லாமல் இருக்கிறார்களே- எனத் திருமூலர் தன் வருத்தத்தைப் பதிவு செய்த பாடலிது.
சிறு வயதில் இருந்தே நல்லவற்றுக்குப் பழக்கவேண்டும், பழக வேண்டும் என்கிறார் திருமூலர். ‘அப்பா! ஒரு நாலு பூவை எடுத்து சாமிக்குச் சாத்து. அவன் நாமாவச் சொல்லு’ என்று சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டுமாம். இவ்வாறு செய்யச் சொல்லித் திருமூலர் நமக்குச் சொல்லிக் கொடுக்கிறார். அதிலும் நான்கு விதமான மலர்களைச் சொல்கிறார். பாடலைப் பார்த்தால் விவரம் புரியும். அம்புய நீலம் கழுநீர் அணிநெய்தல்வம்பவிழ் பூகமும் மாதவி மந்தாரம் தும்பை வகுளம் சுர புன்னை மல்லிகை செண்பகம் பாதிரி செவ்வந்திசாத்திடே
(திருமந்திரம்-1003)
மலர்களின் பெயர்களை வரிசையாகச் சொல்லும் அற்புதமான பாடல் இது. தாமரை, நீலோற்பலம், செங்கழுநீர் மலர், அழகிய நெய்தல், மணம் வீசும் பாக்குமலர், மாதவி, மந்தாரை, தும்பை, மகிழம்பூ (வகுளம்), சுரபுன்னை, மல்லிகை, செண்பகம், பாதிரி, செவ்வந்தி எனும் பதினான்கு விதமான மலர்களைப் பட்டியல் இட்டிருக்கிறார் இப்பாடலில். மேலும் இப்பாடலில் நீர்ப்பூ, நிலப்பூ, கொடிப்பூ, கோட்டுப்பூ எனும் நான்கு விதமான மலர்களையும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். நீரிலோ, நிலத்திலோ, செடி கொடிகள் நிறைந்த இடத்திலோ, மலைப்பகுதியிலோ எங்கு இருந்தாலும், அங்கு மலர்கள் கிடைக்கும்.
அவற்றை எடுத்து ஆண்டவனுக்குச் சாத்து எனக் குறிப்பிடுகிறது பாடல். சுலபமாகத்தான் தோன்றுகிறது.ஆனால் செயல்முறையில் வரும்போது...? ஓர ஒட்டார் ஒன்றை உன்ன ஒட்டார் மலர் இட்டு உன(து)தாள்சேர ஒட்டார் ஐவர் செய்வது என்? யான் சென்று தேவர் உய்யச்சோர நிட்டூரனைச் சூரனைக் காருடல் சோரி கக்கக்கூர கட்டாரி இட்டு ஓர் இமைப்போதினில் கொன்றவனே
(கந்தர் அலங்காரம் - 4)
- என அருணகிரிநாதர் சொன்னதுதான் நடைமுறையில் வருகிறது. மலர்களை எடுத்து இறைவன் திருவடிகளில் சாத்த முடியாதபடி, ஐவரும் (ஐம்புலன்களும்) தடுக்கிறார்களாம். சென்ற பாடலில் திருமூலர் சொன்ன அதே கருத்து இங்கே அருணகிரிநாதாரிடமும் எதிரொலிக்கிறது. ஆர்வத்தின், ஆசையின் காரணமாக ஐம்புலன்களும் வேறு வேறு திசைகளில் அலைந்து பயணப்படும்போது, மலர்களை எடுத்து இறைவனுக்குச் சாத்துவது என்பது, சாத்தியப்பட மாட்டேன் என்கிறது. திருமூலரே மற்றொரு பாடலில் ‘புண்ணியம் செய்வார்க்குப் பூவுண்டு நீருண்டு; அண்ணல் அது கண்டு அருள்புரியா நிற்கும்’ எனப் பாடம் நடத்தியதை, ஏற்கனவே பார்த்திருக்கிறோம். பாடம் நடத்தியவர் அடுத்த பாடலில் தன் அனுபவத்தைச் சொல்லி,வேறொரு பாடம் நடத்துகிறார்!
எய்திய நாளில் இளமை கழியாமை
எய்திய நாளில் இசையினால் ஏத்துமின்
எய்திய நாளில் எறிவது அறியாமல்
எய்திய நாளில் இருந்து கண்டேனே
(திருமந்திரம்-186)
கருத்து: மனிதப் பிறவி கிடைத்த பெருமையை எண்ணி, இளமை இருக்கும்போதே இசைபாடி இறைவனைத் துதித்து வாழுங்கள். மானிடப் பிறவியும் இளமையும் இருக்கும்போதே, இறை உணர்விற்குத் தடையாக இருந்த மன மயக்கங்களைத் தூக்கி எறிய அறியாமல் இருந்தவன், மன மயக்கங்களைத் தூக்கி எறியும் பக்குவ நிலை அடைந்தபோது, ‘எனக்குள் இருந்த இறைவனோடு கலந்து பேரின்பம் கண்டேன்’ என்றவகையில் மனிதப் பிறவியின் பெருமை, இளமையின் உயர்வு முதலியவற்றைச் சொல்லி, தன்னைப் பற்றியும் கூறித் திருமூலர் பாடிய இப்பாடலின் தொடக்கமே ‘எய்திய நாளில்’ என, மானிடப்பிறவி எய்திய பெருமை குறிக்கப்படுகிறது. இருப்பதைக் கொண்டு திருப்தி அடையாதவன், எவ்வளவு கிடைத்தாலும் திருப்தி அடையமாட்டான். நம்மிடம் இருப்பதில் மிகமிக முக்கியமானது நம் உடம்பு. அதுவும் எந்தவிதமான ஊனமும் இல்லாமல் இருக்கிறது.
ஊனம் இல்லாமல் இருந்தாலும் மனநலம் பாதிக்கப்பட்டு மனநலக் காப்பகத்தில் இருந்தால் என்ன பலன்? அந்த நிலையும் இல்லை; மனம் தெளிவாக இருக்கிறது. இவ்வாறு குறையின்றி இருந்தாலும், மகிழ்ச்சியாக நிம்மதியாக இருக்கிறோமா என்றால், இல்லை! ‘எனக்கு ஒரு பய மதிப்பு குடுக்கமாட்டேங்கறான்,’ என்று வருத்தம் வேறு! நமக்கு அடுத்தவர் மதிப்பு கொடுப்பது இருக்கட்டும். நாமே நமக்கு மதிப்பு கொடுக்க மாட்டேன் என்கிறோமே! கை கால்கள் முதலியன நன்றாக இருந்தும், மனநலம் நன்றாக இருந்தும், நம்மை நாம் உணரவில்லை, அறியவில்லை.
ஒருவேளை இதை முன்னிட்டுத்தான், ‘நான் யார் தெரியுமா?’ என்று கேட்கிறோமோ என்னவோ! திருமூலரே மற்றொரு பாடலில், ‘தன்னை அறியத் தனக்கொரு கேடில்லை; தன்னை அறியாமல் தானே கெடுகின்றான்’ எனக் கூறியிருக்கிறாரே! ஆகையால், கிடைத்தற்கு அரிதான மனிதப் பிறவி, அதுவும் ஊனமின்றி, மனநலம் உடையதாக. இப்படிப்பட்ட மானிடப் பிறவியில், ‘இளமையாக இருக்கும்போதே, இசைபாடி, இறைவனைத் துதித்து வாழுங்கள்!’ என இளமையின் உயர்வைச் சொன்ன திருமூலர், மறைமுகமாக ஓர் எச்சரிக்கை விடுக்கிறார். ‘வாழ்வும் தாழ்வும் இளமையில் உன்னுடைய செயல்பாடுகளைப் பொறுத்தே அமையும். இளமையில் நல்வழிப்படு!’ என உணர்த்துகிறார்.
‘ஆமா!அவருக்கென்ன, சொல்லிட்டுப் போயிட்டாரு. நமக்கெல்லாம் இப்ப இளம கெடயாது. முன்னாள் இளைஞர்னு வேணா சொல்லிக்கலாம். அதுனால திருமூலர் இளமையைப் பத்தி சொன்னது நமக்கு இல்ல,’ என்றுஎண்ணியோ, பேசியோ ஏமாறக்கூடாது. இவ்வாறு பேசும் நாமே ‘முதுமையிலும் இளமை’ என்று பேசவும் செய்கிறோமே! ‘பளிச்’சென்று சொல்வதானால், செயலற்ற தன்மை முதுமை; செயலாற்றும் தன்மை இளமை! ஆகையால், முதுமை வந்துவிட்டது என்று ஒதுங்கக்கூடாது எனும் மறைமுக எச்சரிக்கையும் இப்பாடலில் உண்டு.
மானிடப்பிறவி, இளமை ஆகியவற்றின் பெருமையைக் குறிப்பிட்டு, இசைபாடி இறைவனைத் துதியுங்கள் எனக் கூறிய திருமூலர், ‘மன மயக்கங்களைத் தூக்கி எறியத் தெரியாமல் இருந்த நான், மன மயக்கங்களைத் தூக்கி எறியும் பக்குவ நிலை அடைந்தபோது, எனக்குள் இருந்த இறைவனோடு கலந்து பேரின்பம் கண்டேன்’ எனத் தன் வரலாறு கூறுகிறார். திருமூலர் மன மயக்கங்களுக்கு ஆட்பட்டிருந்ததாக சேக்கிழார் அருளிய திருத்தொண்டர் புராணத்திலோ, உபமன்யு பக்த விலாசத்திலோ, அகஸ்தியர் அருளிய சிவபக்த விலாசத்திலோ கூறப்படவில்லை. அப்படியிருக்க, திருமூலர் ஏன் இவ்வாறு சொல்ல வேண்டும்? இதுதான் உத்தமர்களின் குணம். நமக்குத் தைரியம் ஊட்டுவதற்காகத் தம்மை இகழ்ந்து கொள்வார்கள் அவர்கள். மன மயக்கங்களைத் தூக்கி எறியும் பக்குவ நிலை வரவேண்டும். அவ்வாறு செயல்பட்டவர்கள் இறைவனுடன் இரண்டறக்கலக்கும் இன்ப நிலை அடைவார்கள் எனக் கூறும் பாடலிது.
- பி.என்.பரசுராமன்

வாங்குகிற தேன் தரமானதா..? கண்டுபிடிக்க எளிய வழிகள்!

 நா.நாச்சாள்

பன்னெடுங்காலமாக தேன் தமிழர்களின் வாழ்க்கையோடு இணைந்திருக்கிறது. தேனின் மகத்துவம் என்னவென்றால்,  தானும் கெடாது, தன்னைச் சேர்ந்தவற்றையும் கெட்டுப்போக விடாமல் காத்துக்கொள்ளும். தேன், உணவுப்பொருள் மட்டுமல்ல... மகத்தான மருந்துப் பொருளும் கூட. 

தேன் என்றால் நாக்கில் வைத்தால் இனிக்கும் என்பதை மட்டுமே அறியும் சமுதாயமாக இன்றைய சமுதாயம் உள்ளது. அதிலும் நவீன குழந்தைகள், பால் எங்கிருந்து வரும் என்றால் பாக்கெட்டிலிருந்து வரும்... என்பதைப்போல தேன் எங்கிருந்து கிடைக்கும் என்றால் கண்ணாடி பாட்டில்களில் அடைக்கப்பட்டு கடைகளில் இருந்து கிடைக்கும் என்னும் நிலையே உள்ளது.  

தேன் நமது ரத்தத்தின் மூலக்கூறுகளைப் போன்ற அமைப்பினைக் கொண்டது. அதன் வேதியியல் அமைப்புகள் மனிதனுக்கு மிக நெருக்கமாக அமையப்பெற்றுள்ளன. அதனால் உடலில்  ஜீரண சக்தி குறைந்தவர்கள்கூட இதனை உட்கொள்ளலாம்.

தேனீக்களில் மலைத்தேனீ, கொம்புத்தேனீ, கொசுத்தேனீ, இந்தியன் தேனீ, இத்தாலியன் தேனீ என பல வகைகள் உள்ளன. இதில் மலைத்தேனீ என்பது மலைப் பகுதிகளில் தேனை சேகரிக்கக்கூடியது. இன்றைக்கு இத்தாலியன் தேனீயும், இந்தியன் தேனீயும் பெருமளவில் அதற்கென உள்ள பெட்டிகளில் வளர்க்கப்பட்டு தேன் சேகரிக்கப்படுகிறது. 

பொதுவாக பல மலர்த் தேன் அதிகளவில் விற்பனையாகும் ஒன்று. பல மலர்த் தேன் என்பது தேனீக்கள் பல மலர்களையும், கனிகளையும் நுகர்ந்து இனிப்பினைச் சேகரித்துத் தேனாக்கித் தருவதாகும். அதேபோல் ஒருமலர் தேனும் உள்ளது. குறைந்தது சுற்றுவட்டாரத்தில் ஐந்து கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் ஏதோ ஒரே ஒரு வகையான மலர்கள் இருக்க அது ஒருமலர்த் தேன். பத்து கிலோ மீட்டர் தூரம் வரை வெறும் நாவல் மரங்களோ அல்லது வேப்ப மரங்களோ இருக்க அதிலுள்ள பூக்களை மட்டும் தேனீக்கள் சேகரிப்பது நாவல் தேன், வேம்புத்தேன் என்றெல்லாம் வகைப்படும். இவற்றின் மருத்துவக் குணங்கள், நிறம், அடர்த்தி, சுவை போன்றவை அந்தந்த மரத்தின் பூக்களைக் கொண்டு மாறுபடும். இவ்வாறு துளசித் தேன், இஞ்சித் தேன், நெல்லித் தேன், முருங்கைத் தேன் என பல வகைத் தேன் உள்ளது.

எந்தக் கலப்படமும் இல்லாதத் தூய்மையான தேனில் உயிர்காக்கும் நன்மைகள் உள்ளன. பாலிஃபீனால், ஃப்ளவனாய்டுகள், புரதம், அமினோ அமிலங்கள், வைட்டமின்கள், ஆன்டி ஆக்ஸிடென்ட்டுகள் போன்றவை நிறைந்துள்ளன. எல்லா இயற்கை உணவுகளுடனும் இயற்கையாகச் சேரும் தேன் பல்வேறு நோய்களில் இருந்து நம்மைக் காக்கிறது. ஜீரணச் சக்தியை அதிகரிக்கிறது, வயிறு சம்பந்தமான பல தொந்தரவுகளைத் தீர்க்கிறது. நோய் எதிர்ப்பு ஆற்றலை அதிகரிக்கிறது. சுரப்பிகளைச் சீராக்குகிறது. கல்லீரலைக் காக்கிறது, மலச்சிக்கல், உடல் சூட்டுக்கு நல்லது. சுவாசக் கோளாறுகளுக்கும், உடலில் ஏற்படும் புண்களுக்கும், சரும நோய்களுக்கும் நல்லது. ரத்தச் சோகையையும், உடல் பருமனையும் போக்குகிறது. 

தேனை வாயில் ஊற்றுவதோ அல்லது பருகுவதோ கூடாது. கைகளில் ஊற்றி நாவினால் நக்கியே உண்ண வேண்டும். இதுவே நேரடியாகவும், சீராகவும் ரத்தத்தில் கலக்கத் துணை புரிகிறது. பல இடங்களில் வணிகரீதியாக தேனில் பல கலப்படங்கள் செய்யப்படுகின்றன. பலவகையான இனிப்பு சிரப்புகளும், பாகுக்களும் (சர்க்கரை பாகு, வெல்லப் பாகு, சோளப்பாகு, டெக்ஸ்ட்ரோஸ் போன்றவை) இதனுடன் கலக்கப்படுகின்றன. அதுமட்டுமல்லாமல் பலவகையான செயற்கைக் காரணிகளையும், சுவையூட்டிகள் மற்றும் மணமூட்டிகளையும் அதனுடன் கலக்கின்றனர். இவை உடலுக்கு பல பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தக்கூடியவை.

நல்ல தேன் எது என்று வீட்டிலேயே எளிமையான  முறைகளில் பரிசோதிக்க முடியும். கட்டைவிரல் சோதனை, நீர் சோதனை,  தீப்பெட்டி சோதனை மற்றும் வினிகர் சோதனை ஆகிய முறைகளாகும். 

கட்டைவிரல் சோதனை: ஒரு துளி தேனை கட்டைவிரலில் விட அது கீழே கொட்டினாலோ அல்லது பரவினாலோ உண்மையான தேன் இல்லை என்று தெரிந்துகொள்ளலாம்.

நீர்சோதனை: ஒரு கண்ணாடி டம்ளரில் தண்ணீரை நிரப்பி அதில் தேனை ஊற்ற வேண்டும். ஊற்றிய தேன் தண்ணீரில் பரவினால் அது கலப்படத் தேனாகும். நேரடியாக கீழே சேர்ந்தால் உண்மையான தேன்.

தீப்பெட்டிச் சோதனை: ஒரு தீக்குச்சியை எடுத்து அதில் தேனைத் தொட்டு பற்றவைத்தால் உடனே பற்றிக்கொள்ளும், நன்கு ஜுவாலை விட்டு எரியும். கலப்படத் தேன் என்றால் எரியாது. காரணம் கட்டப்பட தேனில் இருக்கும் ஈரப்பதம் தீ எரிய விடாது.

வினிகர் சோதனை: ஒரு ஸ்பூன் தேனுடன் சிறிது தண்ணீர் சேர்த்து அதில் இரண்டு மூன்று சொட்டு வினிகரைச் சேர்க்க அந்தக் கலவை நுரைத்தால் அது கலப்பட தேன் என்று தெரிந்துகொள்ளலாம்.

உண்மையான தேனை உண்பதன்மூலம் உடனடியாக உடலில் உள்ள நரம்பு மண்டலம் புத்துயிர் பெறுகிறது. உண்மையான தேன் உடலில் இருக்கும் புண், வடு போன்றவற்றைப் போக்குகிறது. தொடர்ந்து தேன் உண்பதால் எளிதில் அதிலுள்ள கலப்படங்களை அறியலாம். அதுமட்டுமல்லாமல் இதற்கு பல ஆய்வகச் சோதனைகளும் உள்ளன. 

தேனை மேலிருந்து கீழே ஊற்ற அவை அடியில் அப்படியே நிற்கும், உடையாமல் ஒரே நேர்கோட்டில் வரும் என்பதெல்லாம் உண்மைதான். ஆனால் அதைவிட போலித் தேனிலும் இவ்வாறான தன்மைகள் உள்ளவாறே இன்றைக்கு தேன் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. அதனால் எளிதில் அறிந்துகொள்ள முடியாது.

சற்று விலை அதிகமானாலும் மலைவாழ் மக்களிடம் இருந்து கண்டிப்பாக உண்மையான தேனை அதுவும் மருத்துவக் குணங்கள் மிக்க மலைத்தேனைப் பெறமுடியும். இதனை தொடர்ந்து உண்டுவந்தால் அதன் உண்மையான சுவையையும் தன்மையையும் அறிந்துகொள்ள முடியும். இதன் மூலம் தேனைக் கண்டறியும் அனுபவத்தைப் பெற்று பிறகு மற்ற தேன்களைப் பெற்று சோதனை செய்து உண்ணவும்.  

இறுதியாக ஒன்றைச் சொல்லியாக வேண்டும். லட்சங்களைக் கொட்டி பள்ளி கல்லூரியில் படிக்காத தேனீக்களின் தகவல் பரிமாற்றமும், கட்டுமான அமைப்பும் இந்தப் பணியில் குறிப்பிடத்தக்கது. மேனேஜ்மென்ட் என்று சொல்லப்படும் மேலாண்மை, கணிதம், ஒற்றுமை, தலைமைக்கு கீழ்ப்படிதல், திட்டமிடல், அறிவுத்திறன், தற்காப்பு, உழைப்பு, நேர்த்தி, சுறுசுறுப்பு, வானிலை மாற்றங்கள், விட்டுக்கொடுக்கும் மனப்பான்மை என அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம். இவற்றைக் கண்டு அறிவியல் உலகமே வியக்கிறது. 

எல்லாவற்றுக்கும்  மேலாக  தேனீக்கள் நமக்கு ஒரு அற்புதமான செய்தியைத் தருகின்றன. தேனீக்களின் கடுமையான உழைப்பில் கிடைக்கும் தேனை மனிதர்கள் திருடினாலும், இனிப்புத் துளியைத் தேனாக மாற்றும் அந்த தொழில்நுட்பத்தை இன்றுவரை மனிதர்களால் திருடமுடியவில்லை.

ஒ௫ ஆற்றங்கறையில் இரண்டு பெரிய மரம் இ௫ந்தது!! 🌳🌳
அந்த வழியாக வந்த ஒ௫ சிட்டு கு௫வி 🐥 மரத்திடம் ௧ேட்டது
மழை காலம் தொடங்க☁ இ௫ப்பதால்
நானும் ௭ன் குஞ்சிகளும் வசிக்க கூடு ௧ட்ட அனுமதிக்க முடியுமா ௭ன்றது

முதலில் இ௫ந்த மரம் முடியாது என்றது

அடுத்த மரத்திடம் கேட்டது அது அனுமதித்தது

கு௫வி கூடு கட்டி சந்தோசமா௧ வாழ்ந்து கொண்டு இ௫ந்த நேரம் 🐣🐤🐥🐦

அன்று பலத்த மழை ஆற்றில் வெள்ளம் வந்து முதல் மரத்தை அடித்து சென்றது

தண்ணீரில் இழுத்து செல்லும் பொழுது கு௫வி சிறித்து கொண்டே சொன்னது  ௭னக்கு வசிக்க கூடு கட்ட இடம் இல்லை ௭ன்று சொன்னதால் இப்போது தண்ணீரில் அடித்து செல்லபடுகிறாய் ௭ன்றது!!!!

அதற்கு மரம் கூறிய பதில் :  ௭னக்கு தெறியும் நான் வழுவடைந்து விட்டேன்😑 ௭ப்படியும் இந்த மழைக்கு நான் தாங்க மாட்டேன் தண்ணீரில் அடித்து செல்லபடுவேன் நீயும் உன் குழந்தைகளும் நல்ல வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும் ௭ன்று தான்
உனக்கு இடம் இல்லை ௭ன்றேன் !!!! மன்னித்து விடு என்றது !!!!!! 😢

க௫த்து:   உங்களை யாரும் நிராகரித்தால் தயவு செய்து தவறாக நினைக்காதீற்கள்
அவர் அவர் சூழ்நிலை அவ௫க்கு மட்டும் தான் தெரியும்!!!

ராபர்ட் கால்டுவெல்: திராவிட மொழியியல் ஆய்வின் முன்னோடி

செ. விஜய்கிருஷ்ணராஜ்

 
 
 
 
• Subscribe 

Statue of Tamil scholar Bishop Caldwell at the Marina in Madras. (Pubd on January 3, 1968) PHOTO: THE HINDU ARCHIVES    -  THE HINDU ARCHIVES

Published :  27 Aug 2017  11:33 IST

Updated :  27 Aug 2017  11:33 IST

த

மிழருக்கும் ஐரோப்பியருக்கும் ஏற்பட்ட சமய, வாணிப மற்றும் அரசியல் தொடர்புகளால் தமிழில் சில மாறுதல்களும் முன்னேற்றங்களும் ஏற்பட்டன. தமிழ் மொழிக்கு ஏற்பட்ட மாறுதல் அல்லது வளர்ச்சி பெரும்பாலும் ஐரோப்பியப் பாதிரியார்களால் உண்டானவையே என்று மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி அவரது ‘கிறித்தவமும் தமிழும்’ என்ற நூலில் கூறுகிறார். இப்படி, கிறிஸ்தவ சமயத்தைப் பரப்புவதற்காகத் தமிழகம் வந்து, தமிழுக்குத் தொண்டாற்றிய ஐரோப்பியர்களுள் ராபர்ட் கால்டுவெல் குறிப்பிடத் தக்கவர்.

அயர்லாந்தில் பிறந்த கால்டுவெல், லண்டன் மிஷனரி சங்கத்தில் சேர்ந்தார். பின்னர் அந்த சங்கத்தின் சார்பாக கிளாஸ்கோ பல்கலைக்கழகத்தில் பி.ஏ. பயின்றார். அங்கு கிரேக்க மொழியைப் பயிற்றுவித்த பேராசிரியர் சாண்ட்ஃபோர்டு என்பவர் மொழிநூல் முறை குறித்தும், ஒப்பிலக்கணத்தின் வாயிலாக மொழியின் தன்மையை உணர்ந்துகொள்ளும் முறை குறித்தும் ஆற்றிய உரைகள், அவருக்கு மொழியியலின்மீது ஆர்வத்தைத் தூண்டியது. பின்னாளில் அவர் தென்னிந்திய மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம் குறித்த நூலை எழுதுவதற்கு அடித்தளமிட்டவர் இந்தப் பேராசிரியரே என்று கால்டுவெல் கூறியுள்ளார்.

தென்திசை நோக்கிய பயணம்

1838-ல் லண்டன் மிஷனரி சங்கத்தின் சார்பாக, சமயப் பணிபுரிவதற்காக சென்னை துறைமுகம் வந்து சேர்ந்தார் கால்டுவெல். சென்னையில் தங்கி மூன்றாண்டுகள் தமிழைக் கற்றுக்கொண்டு, அங்கிருந்து திருநெல்வேலிக்குக் கால்நடையாகவே பயணம் மேற்கொண்டார். இந்த மண்ணையும் மக்களையும் அறிந்துகொள்ளும் பொருட்டு அவர் தேர்ந்தெடுத்த இந்தப் பயணம், தமிழர் வாழ்க்கை முறைமீது அவருக்குப் பேரார்வத்தை ஏற்படுத்தியது. திருநெல்வேலியில் உள்ள இடையன்குடியில் வசிக்கத் தொடங்கிய கால்டுவெல், சமயப் பணியோடு தமிழ்ப் பணியையும் தொடர்ந்தார்.

திருநெல்வேலியில் பணியாற்றிய காலத்தில், திருக்குறள், சீவக சிந்தாமணி, நன்னூல் ஆகிய நூல்களைக் கற்றுணர்ந்தார் கால்டுவெல். தமிழில் உள்ள கிறிஸ்தவ மதப் பிரார்த்தனை நூலையும், புதிய ஏற்பாட்டையும் திருத்தி வெளியிட்ட குழுவில் உறுப்பினராக இடம்பெற்றார். தமிழ்ப் பணியோடு வரலாற்று ஆய்வுகளிலும் ஈடுபட்ட கால்டுவெல், ‘திருநெல்வேலியின் அரசியல் மற்றும் பொது வரலாறு’ (A Political and General History of Tinnevely)என்னும் நூலைப் படைத்தார்.

ஒப்பியல் ஆய்வு

கால்டுவெல்லின் பணிகளுள் தலையாயதாகப் போற்றப்படுவது, திராவிட மொழிக் குடும்பம் குறித்த அவரது ஆய்வுகளே. இந்தியாவில் உள்ள மொழிகள் அனைத்தும் வடமொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்ததே என்னும் கருத்து வலுப்பெற்றிருந்த காலம் அது. 1838-ல், கிழக்கிந்திய கம்பெனியைச் சேர்ந்த பேராசிரியர் எல்லிஸ் தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம் ஆகிய நான்கு மொழிகளுக்கு இடையேயுள்ள தொடர்பைச் சுட்டிக்காட்டி, இவை நான்கும் ஒரு தனிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவை என்று கூறினார். சென்னையில் உள்ள எல்லிஸ் சாலை இவரது பெயராலேயே அமைந்துள்ளது.

இவரைத் தொடர்ந்து கிறித்தவ லாசர், வில்லியம் கேரி, ஸ்டீவன்சன் போன்ற பலரும் தமிழ், மலையாளம் போன்ற மொழிகள் தனிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவை என்றும், வட இந்திய மொழிகளிலிருந்து வேறுபட்டவை என்றும் நிறுவ முயன்றனர்.

பண்டைய தமிழ்ச்சொற்களைப் பழங்கன்னடச் சொற்களோடும், பண்டைய தெலுங்குச் சொற்களோடும் ஒப்பிட்ட கால்டுவெல், நூற்றுக்கணக்கான இயற்சொற்களின் வேர்கள் இம்மூன்று மொழிகளிலும் ஒன்றுபட்டு இருப்பதைக் கண்டார். ஐரோப்பிய மொழி நூல்களில் உள்ள ஆராய்ச்சி முறைகளின் துணையோடு, தென்னிந்திய மொழிகளை ஆராய்ந்தார் கால்டுவெல். 15 ஆண்டுகள் ஆராய்ச்சியின் முடிவில், தென்னிந்திய மொழிகளின் இலக்கணக் கூறுகளும், சொல்லாக்க முறைகளும் அடிப்படையான ஒற்றுமை உடையதாக விளங்குவதைக் கண்டார்.

தென்னிந்திய மொழிக் குடும்பத்தில் தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம், துளு, குடகு ஆகிய ஆறு மொழிகளைத் திருந்திய மொழிகள் என்றும், துதம், கோதம், கூ, கோண்ட், பிராகுய் உள்ளிட்ட மொழிகளைத் திருத்தமடையாத மொழிகள் என்றும் வகைப்படுத்தினார். இம்மொழிகளைத் திராவிடம் என்னும் பெயரால் அழைத்தார். இந்திய மொழிகளில் திராவிட மொழிகள் ஒரு தனிக் குடும்பத்தைச் சார்ந்தவை என்றும், அவை இந்தோ – ஐரோப்பிய மொழிகளோடு தொடர்புடையவை அல்ல என்றும் பல்வேறு சான்றுகளோடு நிறுவினார். தனது ஆய்வை 1856–ல் ‘திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம்’ என்ற தலைப்பில் நூலாக வெளியிட்டார்.

தனித்தியங்கும் தமிழ்

திராவிட மொழிகளுக்கே உரித்தான கூறுகளைத் தமது நூலில் விளக்கியுள்ள கால்டுவெல், பெயர்களை உயர்திணை என்றும், அஃறிணை என்றும் திராவிட இலக்கண ஆசிரியர்கள் வகுத்த முறை உலகத்தில் வேறெந்த மொழி நூலிலும் காணப்படாத சிறந்த முறை என்று போற்றியுள்ளார்.

தென்னிந்திய மொழிகளுள் மலையாளம் தமிழோடு நெருங்கிய தொடர்புடையதாக வழங்கிவந்ததாகவும், பின்னாளில் வடமொழிச் சொற்களைத் தழுவிய காரணத்தால், முற்கால மலையாளத்திலிருந்து வேறுபட்டு வழங்கலாயிற்று எனவும் குறிப்பிடும் கால்டுவெல், அவ்வாறே தெலுங்கும் கன்னடமும் வடமொழிச் சொற்களை அளவின்றி ஏற்று வழங்கத் தொடங்கியதால், இருமொழிகளும் வடமொழி உதவியின்றித் தனித்தியங்கும் ஆற்றலை இழந்துவிட்டதாகவும் கூறுகிறார்.

தமிழ் நூல்களை இயற்றிய புலவர்கள் இயன்றவரை தமிழ்ச் சொற்களையே நூல்களில் கையாண்டதாலும், இன்றியமையாத வடமொழிச் சொற்களை ஏற்கும்போதும் அவற்றைத் தமிழுக்கேற்ற வகையில் மாற்றியமைத்து வழங்கிவந்ததாலும் இன்றளவும் தமிழ்மொழி அதன் திறம் குன்றாது வழங்கிவருகிறதெனவும், தமிழில் இன்று வழங்கும் வடமொழிச் சொற்களை அகற்றினாலும் தமிழ் தனித்து இயங்கவல்லதென்றும் தனது ஆராய்ச்சியில் நிறுவியுள்ளார்.

கால்டுவெல் ஒப்பிலக்கணம் எழுதிய காலத்தில்இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிக் குடும்பம் தவிர்த்த ஏனைய மொழிக் குடும்பங்களில் ஒப்பியல் ஆய்வு போதிய அளவு வளர்ச்சியடையவில்லை. மேலும் ஒலியியல் ஆய்வு, கால்டுவெல்லின் காலத்தில் அறிவியல் கண்ணோட்டத்துடன் மிகுந்த வளர்ச்சியைப் பெறவில்லை. இவ்வாறு ஒப்பியல் ஆய்வும் ஒலியியல் ஆய்வும் மிகவும் பின்தங்கியிருந்த காலத்தில் குறைந்த வசதிகளோடு சிறந்த ஆய்வை அவர் மேற்கொண்டு பல அரிய செய்திகளை வெளிக்கொண்டுவந்தார் என்பதுதான் அவரது பெருமுயற்சியின் தனிச்சிறப்பு.

-செ. விஜய்கிருஷ்ணராஜ்,

முதுநிலை ஆய்வாளர், கூட்டுறவுத் துறை.

தொடர்புக்கு: svijaykrishnaraj@gmail.com

ஆகஸ்ட் 28: கால்டுவெல் நினைவு தினம்

திருநங்கைகளின் உணர்வுகளை உணருங்கள் தோழர்களே! #RespectTransgenders
Vikatan

சமூகம் பற்றிப் பேசும் அநேக சந்தர்ப்பங்களில் ஆண், பெண் ஆகிய இரு பாலினங்களைப் பற்றிய விஷயங்கள் மட்டும் அலசப்படுகின்றன. மூன்றாம் பாலினமான திருநங்கைகளைப் பற்றிய சிந்தனை பலருக்கு வருவதில்லை. பாலினப் பாகுபாடால் அவர்களுக்கு நேரும் இன்னல்களைப் பற்றியும் பேசப்படுவதேயில்லை.
கல்யாணமாகி நான்கு வருடங்கள் கழித்துப் பிறக்கும் குழந்தை அது. தன் பெண்மையைப் பூர்த்திச் செய்ய வந்த ஒரு பொக்கிஷமாகவே அந்தக் குழந்தையை நினைத்தாள். தாயை விட்டு அவனாலும் ஒரு நிமிடம் கூட இருக்க முடியாத அளவுக்குப் பாசத்தால் பிணைந்திருந்தான். ஆண்டுகள் நகர்ந்து அவன் இளமைப் பருவத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் அவனுக்குள் ஏதோ ஒரு மாற்றம். இதுவரை தன்னை ஓர் ஆணாகக் கருதி ஆசிரியர் ஆண் பிள்ளை பக்கத்தில் உட்கார வைக்கும் போதெல்லாம் அவனுக்குள் ஏதோ ஒரு நெருடல். பெண் பிள்ளைகளோடு சகஜமாகப் பழக முடிந்த அவனால் ஆண் பிள்ளைகளோடு அந்த நெருக்கத்தைக் காட்ட முடியவில்லை. யாரிடம் சொல்வது என்றும் புரியவில்லை. ஏற்கெனவே தன் நடையையும், பேச்சையும் எல்லோரும் வித்தியாசமாகப் பார்ப்பதும் தன்னைக் கேலி செய்வதும் அவனுக்கு விளங்காமல் இல்லை.
நன்றாக நடனம் ஆடும் இவனும் ஒரு நடனப் போட்டியில் பங்குக் கொள்ள, அவன் வகுப்பின் ஆசிரியை "நீ என்ன பொம்பளப் புள்ள மாதிரி ஆடுற?" என்று கேட்டதும், அதற்கு எப்படி ரியாக்ட் செய்வது என்பது தெரியாமல், அச்சப்பட்டு ஓடிப் போய் கழிவறைக்குள் நின்று அழுகிறான். வீட்டுக்குள் வந்து கண்ணாடி முன் நின்று தன் முகத்தைப் பார்க்கும் போது அவனை அறியாமலே அவனுக்குள் ஒரு நாணம் பூக்கிறது. ஆசையை அடக்க முடியாமல் அம்மாவின் சேலையை அணிந்துகொள்கிறான். அதில் ஏதோ ஒரு நிறைவு. அம்மா இல்லாத சமயங்களில் அதுவே அவனுக்கு வழக்கமாகி விடுகிறது. ஆனால், என்றாவது ஒரு நாள் தெரிந்துவிடும் அல்லவா! அந்தநாளும் வந்தது. தன் சேலையை உடுத்தி நின்ற அவனைப் பார்த்துவிடுகிறார் அம்மா. வீடே போர்க்களமாகி விடுகிறது. இதுவரை மனதில் பூட்டி வைத்திருந்தை உடைத்து, "எனக்குப் பொண்ணுங்க மாதிரிதான் இருக்கப் பிடிக்கிறது " என்று அழுகையின் ஊடாகச் சொல்கிறான். அம்மா அவனை ஏதேதோ கூறி, ஆண் பிள்ளையைப் போல இருக்கச் சொல்லி கெஞ்சுகிறார். ஆனால், எவ்வளவு நாள்களுக்குத்தான் நடிப்பது என்று தன் நிலையை விளக்கும்போது அம்மாவுக்கு உலகம் சுற்றுவதே நின்றதுபோலாகி விட்டது. இறுதியாகத் தனக்குள் இருக்கும் அவளை மறைக்க விரும்பாததால் வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறான் அவன் (அவள்).
படிப்பதற்கு ஒரு கதைபோல இருந்தாலும் உண்மையா நடந்தது இது. பள்ளியில் என்னோடு படித்த அண்ணன் ஒருவரின் வாழ்வில் நடந்தவை. திருநங்கைகளை எங்கேனும் பார்க்கும்போதும் அந்த அண்ணனின் நினைவு வரும். இவர்களில் அவர் இருக்கிறாரா என என் கண்கள் அனிச்சையாகத் தேடும்.


திருநங்கைகள் ஒவ்வொருவரின் வாழ்விலும் இதை விடக் கொடுமையான பல வலிகளும், அவமானங்களும் நிறைந்ததாகவே இருக்கும். சிறுவயதிலிருந்தே இந்தச் சமூகம் அவர்களை, தப்பிப் பிறந்த ஜீவன்களாகவே பார்த்துவருகிறது. எனக்கும் சிறு வயதிலிருந்தே இவர்களைப் பார்த்தால் சற்றுப் பயமாக இருக்கும். இந்தச் சமூகத்தின் தாக்கம் என்னுள்ளும் விதைத்திருக்கிறது அல்லவா!
ரயில் பயணங்களில் வழக்கமாக ஒரு காட்சியை நான் பார்க்க நேரும். பயணம் செய்யும் அநேகரின் தலைகள் திடீரென்று குனிந்துகொள்ளும் அல்லது ஜன்னலை நோக்கித் திரும்பும். இதற்கான காரணத்தை எளிமையாக யூகித்துவிடலாம். திருநங்கை ஒருவர் பணம் கேட்டு வந்துகொண்டிருப்பார். குறிப்பாக, ஆண்களிடம் பணம் கேட்கும் போது அவர்களில் பலர் ஒருவித நக்கலான பார்வையையே அந்தத் திருநங்கை மீது வீசுவார்கள். எனக்கு அப்பொழுது எல்லாம் இவர்கள் ஏன் இப்படிச் செய்கிறார்கள் என்ற கேள்வி எழும்? கோபமாக வரும். நக்கலாகப் பார்ப்பவர்களிடம் என் கோபத்தைக் காட்ட நினைப்பேன். வழக்கமாக எனக்குள் இருக்கும் பயம் அதைத் தடுத்து விடும்.
இதுபோல பல சம்பவங்கள் எனக்குப் பழகிப் போக ஒரு ரயில் பயணம் என் கேள்விக்கான விடையைத் தந்தது. ரயில் வடமாநிலத்தை நோக்கி விரைந்து கொண்டிருந்தது. அன்றைக்கும் திருநங்கை ஒருவர் பணம் கேட்டு வந்துகொண்டிருந்தார். பணம் கொடுத்தவர்களை

வாழ்த்திக்கொண்டு வந்தார். வழியில் நான் நிற்க, என் அம்மா வயதில் இருக்கும் அந்தத் திருநங்கை என்ன நினைத்தாரோ... ஒரு நிமிடம் நின்று, அவரின்கையை என் தலையில் வைத்து "எல்லா ஆசியோடும் நல்லா இரு" என்று ஆசிர்வதித்தார். இது எனக்கு அவருடன் ஓர் இணக்கத்தை ஏற்படுத்தியதாக உணர்ந்தேன். அவரிடம் "ஏன் இப்படி எல்லோரிடமும் பணம் கேட்கிறீர்கள்? நீங்கள் போன பிறகு உங்களைப் பலர் திட்டுவது தெரியாதா?" என்று கேட்டேன்.
அவர் என்னை நன்றாக ஒருமுறைப் பார்த்துவிட்டு, "இப்படிச் சம்பாதிக்கவில்லை என்றால் எனக்குச் சோறு போடுவது யாரு?" என்றார். இந்தப் பதிலை நான் எதிர்பார்த்ததுதான் என்றாலும் நேரடியாக அவரின் குரலில் கேட்டபோது திகைத்துபோனேன்.
"எல்லோரையும்போல வேலைக்குச் செல்ல வேண்டியது தானே?" என்றேன் சின்னத் தயக்கத்தோடு.
"நான் வேலைக்குப் போக ரெடி! வேலைத் தர யார் இருக்கிறார்கள்? என்றவர் தொடர்ந்து "எங்களைப் போன்ற திருநங்கைகளில் சில படித்து நல்ல வேலைக்குப் போயிருப்பதை மனதில் கொண்டு இந்தக் கேள்வியைக் கேட்கிறாய். அவர்களை, எங்களைப் போன்ற யாரோ ஒருத்தர் கஷ்டப்பட்டுப் படிக்க வச்சுட்டோம். ஆனால், நான் ஸ்கூலுக்குப் போற காலத்துல என்னோட அம்மாவே என்னைப் பிடிக்கவில்லைனு ஒதுக்கிட்டாங்க... வீட்டை விட்டு வெளியே வந்ததும் ஏதாச்சும் வேலை செய்து பிழைச்சிகலாம்னு வேலை தேடினால், எங்களை நம்பி யாரும் வேலை தரவும் தயாராக இல்லை. நாங்க என்ன ஆசைப்பட்டா பிச்சை எடுத்துட்டு இருக்கிறோம்" என்று விரக்தியான சிரிப்போடு சொல்லி நகர்ந்தார். மிக இயல்பான உரையாடலில் இதுவரை திருநங்கைகளைப் பற்றிய என் பார்வையின் வேறு கோணத்தைக் காட்டிச் சென்றார் அவர்.
இப்போது விண்ணப்பம் நிரப்பும் ஒவ்வொரு முறையும் பாலினம் எனக் குறிப்பிடும் இடத்தில் மூன்றாவதாக ஒன்றை என் கண்கள் இயல்பாகத் தேடுகின்றன. அப்படி இல்லாத விண்ணப்பப் படிவங்களைப் பார்க்கும்போது, திருநங்கைகள் விண்ணப்பிக்கும்போது எப்படி குறிப்பிடுவார்கள் என்று யோசனை எழுகிறது. சில விண்ணப்பங்களில் மட்டுமே மூன்றாவது பாலினத்திற்கான இடத்தை வழங்கியுள்ளது.
என்னைப் போன்று நீங்களும் திருநங்கைகளைப் பற்றி உங்களுக்குள் உருவாகியிருக்கும் அச்சத்தையும் கூச்சத்தையும் தவிருங்கள். அவர்களின் வாழும் சூழலுக்கு முதல் காரணம் நாம் என்று உணருங்கள். இதுவரை அவர்களை ஒதுக்கியதை இனியும் தொடராமல், மனித சமுதாயத்தில் அவர்களுக்கான புதிய அத்தியாயம் உருவாக நம்மால் இயன்ற செயல்களில் களமிறங்குவோம். அவர்களின் உணர்வுகளை உணர்ந்துகொள்வோம்.
சமூகம் பற்றிப் பேசும் அநேக சந்தர்ப்பங்களில் ஆண், பெண் ஆகிய இரு பாலினங்களைப் பற்றிய விஷயங்கள் மட்டும் அலசப்படுகின்றன. மூன்றாம் பாலினமான திருநங்கைகளைப் பற்றிய சிந்தனை பலருக்கு வருவதில்லை. பாலினப் பாகுபாடால் அவர்களுக்கு நேரும் இன்னல்களைப் பற்றியும் பேசப்படுவதேயில்லை.
கல்யாணமாகி நான்கு வருடங்கள் கழித்துப் பிறக்கும் குழந்தை அது. தன் பெண்மையைப் பூர்த்திச் செய்ய வந்த ஒரு பொக்கிஷமாகவே அந்தக் குழந்தையை நினைத்தாள். தாயை விட்டு அவனாலும் ஒரு நிமிடம் கூட இருக்க முடியாத அளவுக்குப் பாசத்தால் பிணைந்திருந்தான். ஆண்டுகள் நகர்ந்து அவன் இளமைப் பருவத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் அவனுக்குள் ஏதோ ஒரு மாற்றம். இதுவரை தன்னை ஓர் ஆணாகக் கருதி ஆசிரியர் ஆண் பிள்ளை பக்கத்தில் உட்கார வைக்கும் போதெல்லாம் அவனுக்குள் ஏதோ ஒரு நெருடல். பெண் பிள்ளைகளோடு சகஜமாகப் பழக முடிந்த அவனால் ஆண் பிள்ளைகளோடு அந்த நெருக்கத்தைக் காட்ட முடியவில்லை. யாரிடம் சொல்வது என்றும் புரியவில்லை. ஏற்கெனவே தன் நடையையும், பேச்சையும் எல்லோரும் வித்தியாசமாகப் பார்ப்பதும் தன்னைக் கேலி செய்வதும் அவனுக்கு விளங்காமல் இல்லை.
நன்றாக நடனம் ஆடும் இவனும் ஒரு நடனப் போட்டியில் பங்குக் கொள்ள, அவன் வகுப்பின் ஆசிரியை "நீ என்ன பொம்பளப் புள்ள மாதிரி ஆடுற?" என்று கேட்டதும், அதற்கு எப்படி ரியாக்ட் செய்வது என்பது தெரியாமல், அச்சப்பட்டு ஓடிப் போய் கழிவறைக்குள் நின்று அழுகிறான். வீட்டுக்குள் வந்து கண்ணாடி முன் நின்று தன் முகத்தைப் பார்க்கும் போது அவனை அறியாமலே அவனுக்குள் ஒரு நாணம் பூக்கிறது. ஆசையை அடக்க முடியாமல் அம்மாவின் சேலையை அணிந்துகொள்கிறான். அதில் ஏதோ ஒரு நிறைவு. அம்மா இல்லாத சமயங்களில் அதுவே அவனுக்கு வழக்கமாகி விடுகிறது. ஆனால், என்றாவது ஒரு நாள் தெரிந்துவிடும் அல்லவா! அந்தநாளும் வந்தது. தன் சேலையை உடுத்தி நின்ற அவனைப் பார்த்துவிடுகிறார் அம்மா. வீடே போர்க்களமாகி விடுகிறது. இதுவரை மனதில் பூட்டி வைத்திருந்தை உடைத்து, "எனக்குப் பொண்ணுங்க மாதிரிதான் இருக்கப் பிடிக்கிறது " என்று அழுகையின் ஊடாகச் சொல்கிறான். அம்மா அவனை ஏதேதோ கூறி, ஆண் பிள்ளையைப் போல இருக்கச் சொல்லி கெஞ்சுகிறார். ஆனால், எவ்வளவு நாள்களுக்குத்தான் நடிப்பது என்று தன் நிலையை விளக்கும்போது அம்மாவுக்கு உலகம் சுற்றுவதே நின்றதுபோலாகி விட்டது. இறுதியாகத் தனக்குள் இருக்கும் அவளை மறைக்க விரும்பாததால் வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறான் அவன் (அவள்).
படிப்பதற்கு ஒரு கதைபோல இருந்தாலும் உண்மையா நடந்தது இது. பள்ளியில் என்னோடு படித்த அண்ணன் ஒருவரின் வாழ்வில் நடந்தவை. திருநங்கைகளை எங்கேனும் பார்க்கும்போதும் அந்த அண்ணனின் நினைவு வரும். இவர்களில் அவர் இருக்கிறாரா என என் கண்கள் அனிச்சையாகத் தேடும்.


திருநங்கைகள் ஒவ்வொருவரின் வாழ்விலும் இதை விடக் கொடுமையான பல வலிகளும், அவமானங்களும் நிறைந்ததாகவே இருக்கும். சிறுவயதிலிருந்தே இந்தச் சமூகம் அவர்களை, தப்பிப் பிறந்த ஜீவன்களாகவே பார்த்துவருகிறது. எனக்கும் சிறு வயதிலிருந்தே இவர்களைப் பார்த்தால் சற்றுப் பயமாக இருக்கும். இந்தச் சமூகத்தின் தாக்கம் என்னுள்ளும் விதைத்திருக்கிறது அல்லவா!
ரயில் பயணங்களில் வழக்கமாக ஒரு காட்சியை நான் பார்க்க நேரும். பயணம் செய்யும் அநேகரின் தலைகள் திடீரென்று குனிந்துகொள்ளும் அல்லது ஜன்னலை நோக்கித் திரும்பும். இதற்கான காரணத்தை எளிமையாக யூகித்துவிடலாம். திருநங்கை ஒருவர் பணம் கேட்டு வந்துகொண்டிருப்பார். குறிப்பாக, ஆண்களிடம் பணம் கேட்கும் போது அவர்களில் பலர் ஒருவித நக்கலான பார்வையையே அந்தத் திருநங்கை மீது வீசுவார்கள். எனக்கு அப்பொழுது எல்லாம் இவர்கள் ஏன் இப்படிச் செய்கிறார்கள் என்ற கேள்வி எழும்? கோபமாக வரும். நக்கலாகப் பார்ப்பவர்களிடம் என் கோபத்தைக் காட்ட நினைப்பேன். வழக்கமாக எனக்குள் இருக்கும் பயம் அதைத் தடுத்து விடும்.
இதுபோல பல சம்பவங்கள் எனக்குப் பழகிப் போக ஒரு ரயில் பயணம் என் கேள்விக்கான விடையைத் தந்தது. ரயில் வடமாநிலத்தை நோக்கி விரைந்து கொண்டிருந்தது. அன்றைக்கும் திருநங்கை ஒருவர் பணம் கேட்டு வந்துகொண்டிருந்தார். பணம் கொடுத்தவர்களை

வாழ்த்திக்கொண்டு வந்தார். வழியில் நான் நிற்க, என் அம்மா வயதில் இருக்கும் அந்தத் திருநங்கை என்ன நினைத்தாரோ... ஒரு நிமிடம் நின்று, அவரின்கையை என் தலையில் வைத்து "எல்லா ஆசியோடும் நல்லா இரு" என்று ஆசிர்வதித்தார். இது எனக்கு அவருடன் ஓர் இணக்கத்தை ஏற்படுத்தியதாக உணர்ந்தேன். அவரிடம் "ஏன் இப்படி எல்லோரிடமும் பணம் கேட்கிறீர்கள்? நீங்கள் போன பிறகு உங்களைப் பலர் திட்டுவது தெரியாதா?" என்று கேட்டேன்.
அவர் என்னை நன்றாக ஒருமுறைப் பார்த்துவிட்டு, "இப்படிச் சம்பாதிக்கவில்லை என்றால் எனக்குச் சோறு போடுவது யாரு?" என்றார். இந்தப் பதிலை நான் எதிர்பார்த்ததுதான் என்றாலும் நேரடியாக அவரின் குரலில் கேட்டபோது திகைத்துபோனேன்.
"எல்லோரையும்போல வேலைக்குச் செல்ல வேண்டியது தானே?" என்றேன் சின்னத் தயக்கத்தோடு.
"நான் வேலைக்குப் போக ரெடி! வேலைத் தர யார் இருக்கிறார்கள்? என்றவர் தொடர்ந்து "எங்களைப் போன்ற திருநங்கைகளில் சில படித்து நல்ல வேலைக்குப் போயிருப்பதை மனதில் கொண்டு இந்தக் கேள்வியைக் கேட்கிறாய். அவர்களை, எங்களைப் போன்ற யாரோ ஒருத்தர் கஷ்டப்பட்டுப் படிக்க வச்சுட்டோம். ஆனால், நான் ஸ்கூலுக்குப் போற காலத்துல என்னோட அம்மாவே என்னைப் பிடிக்கவில்லைனு ஒதுக்கிட்டாங்க... வீட்டை விட்டு வெளியே வந்ததும் ஏதாச்சும் வேலை செய்து பிழைச்சிகலாம்னு வேலை தேடினால், எங்களை நம்பி யாரும் வேலை தரவும் தயாராக இல்லை. நாங்க என்ன ஆசைப்பட்டா பிச்சை எடுத்துட்டு இருக்கிறோம்" என்று விரக்தியான சிரிப்போடு சொல்லி நகர்ந்தார். மிக இயல்பான உரையாடலில் இதுவரை திருநங்கைகளைப் பற்றிய என் பார்வையின் வேறு கோணத்தைக் காட்டிச் சென்றார் அவர்.
இப்போது விண்ணப்பம் நிரப்பும் ஒவ்வொரு முறையும் பாலினம் எனக் குறிப்பிடும் இடத்தில் மூன்றாவதாக ஒன்றை என் கண்கள் இயல்பாகத் தேடுகின்றன. அப்படி இல்லாத விண்ணப்பப் படிவங்களைப் பார்க்கும்போது, திருநங்கைகள் விண்ணப்பிக்கும்போது எப்படி குறிப்பிடுவார்கள் என்று யோசனை எழுகிறது. சில விண்ணப்பங்களில் மட்டுமே மூன்றாவது பாலினத்திற்கான இடத்தை வழங்கியுள்ளது.
என்னைப் போன்று நீங்களும் திருநங்கைகளைப் பற்றி உங்களுக்குள் உருவாகியிருக்கும் அச்சத்தையும் கூச்சத்தையும் தவிருங்கள். அவர்களின் வாழும் சூழலுக்கு முதல் காரணம் நாம் என்று உணருங்கள். இதுவரை அவர்களை ஒதுக்கியதை இனியும் தொடராமல், மனித சமுதாயத்தில் அவர்களுக்கான புதிய அத்தியாயம் உருவாக நம்மால் இயன்ற செயல்களில் களமிறங்குவோம். அவர்களின் உணர்வுகளை உணர்ந்துகொள்வோம்.

2 லட்சம் ஆண்டுகளில் மனிதர்கள் பூமியில் எப்படியெல்லாம் பரவினார்கள்? அறிவியலின் டைம்லைன்!
Vikatan
2016ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி உலகின் மொத்த மக்கள் தொகை 7.442 பில்லியன். இப்போது இந்த பூமிப்பந்து முழுவதும் நாம் பரவிக் கிடந்தாலும், மனிதர்கள் தோன்றியபோது இந்த நிலை நிச்சயம் இருந்திருக்காது.


வரலாற்று ஆய்வின்படி முதல் மனித இனம் கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவிலோ அல்லது, இந்தியாவின் தென்பகுதியிலோ உருவானதாக சொல்லப்படுகின்றது. அங்கிருந்து மனித இனம் எவ்வாறு பூமியின் எல்லா மூலைக்கும் சென்றடைந்தது என்பது ஒரு மிகப்பெரிய கேள்விக்குறியாகவே இருந்து வந்தது. அப்போது வாழ்ந்த மனிதர்களுக்கு எழுதப் படிக்கத் தெரியாது. பிறகு எப்படிச் சரியான வரலாற்றை நாம் அறிய முடியும்?
அறிவியல் ஆராய்ச்சி

இன்றைய அறிவியல், பல ஆராய்ச்சிகள் மற்றும் நவீன தொழில்நுட்பங்கள் மூலம் மேற்கண்ட கேள்விகளுக்கு விடை காண உதவுகிறது. DNA மூலக்கூறு ஆராய்ச்சி மூலம் பல உண்மைகள் வெளிச்சத்திற்கு வந்துள்ளன. உதாரணமாக, பண்டைய மனிதனின் ஒரு எலும்பு கிடைத்தால் போதும், அது எந்தக் காலத்தை சேர்ந்த மனிதனுடையது எனவும், அந்த வகை மனித இனம் இப்போது இருக்கிறதா, அதற்கும் நமக்கும் என்னென்ன வேறுபாடுகள் என்பது வரை கண்டறிய முடியும்.
புகழ்பெற்ற நேஷனல் ஜீயோகிராஃபி சேனல் 2005ஆம் ஆண்டு “ஜெனோகிராஃபிக் ப்ராஜெக்ட்” என்ற ஒன்றை ஆரம்பிக்கிறது. இதற்கு பல்வேறு நாடுகளில் இருக்கும் மானுடவியலாளர்கள் (Anthropologists) மற்றும் மெய்ப்பொருள் மூல ஆராய்ச்சியாளர்கள் (Paleontologists) ஆதரவு தெரிவித்து உதவி வருகின்றனர். எங்கே மனித இனம் தோன்றியது, எப்படி எல்லாம் அவர்கள் இடம்பெயர்ந்தார்கள் என்பது போன்ற முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கேள்விகளுக்கு விடை கண்டு வருகின்றனர். மனித இனத்தின் வளர்ச்சி மற்றும் பயணம் பற்றிய ஒரு எளியத் தொகுப்பு இதோ…
2,00,000 வருடங்களுக்கு முன்: 500,000 வருடங்களுக்கு முன்பே பழங்கால மனிதர்கள் தோன்றி இருந்தாலும் அவர்கள் உடலமைப்பில் சற்று வேறுபட்டே இருந்தனர். தற்போது இருக்கும் மனித இனம் ஹோமோ சேபியன்கள் இனத்தைச் சார்ந்தது. இவர்கள் முதன் முதலில் கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவில் 200,000 வருடங்களுக்கு முன் உருவாகின்றனர்.
70,000 வருடங்களுக்கு முன்: பனி யுகத்தின் குளிர்ந்த, உலர்ந்த காலத்திற்குள் பூமி நுழைகிறது. பல்வேறு பழங்கால மனித இனங்கள், விலங்கு மற்றும் பறவை இனங்கள் இதில் அழிந்திருக்கலாம் என்று நம்பப்படுகிறது.


60,000 வருடங்களுக்கு முன்: அதுவரை ஆப்பிரிக்காவில் மட்டும் இருந்து வந்த ஒரு சில மனித இனங்கள் முதன்முறையாக அந்தக் கண்டத்தை விட்டு வெளியே வருகின்றனர். கால்நடையாகவே நெடும்பயணம் மேற்கொள்கின்றனர். இப்போது தான் நாடோடி வாழ்க்கையே சிறந்த முறை என்று உணர்கின்றனர்.
50,000 வருடங்களுக்கு முன்: முதன் முறையாக மனித இனம் ஆசியா வழியாகக் கடல் கடந்து ஆஸ்திரேலியாவில் கால் பதிக்கிறது. அதே சமயம், மற்றோரு கூட்டம், முதன் முறையாகச் செங்கடலை கடந்து அதுவரை சென்றிடாத இடங்களுக்கு எல்லாம் ஆச்சர்யங்களுடன் பயணிக்கின்றனர்.
40,000 வருடங்களுக்கு முன்: தென் கிழக்காக பயணப்பட்ட மனிதர்கள் ஐரோப்பாவில் வாழத் தொடங்குகின்றனர். அதே சமயத்தில், நீயாண்டர்தால் (Neanderthals) இன மனிதர்கள் அழியத் தொடங்குகின்றனர். இவர்களுக்கும், நமக்கும் 99.7% DNA ஒற்றுமை உண்டு. அதே போல் மனிதர்கள் மற்றும் சிம்பன்ஸீ குரங்குகளுக்கும் 98.8% DNA பொருத்தம் உண்டு. எனவே, இந்த மூன்று இனங்களும், ஒரு பொதுவான இனத்தில் இருந்து உருவாகி இருக்கலாம் என்று நம்பப்படுகிறது.


35,000 வருடங்களுக்கு முன்: இப்போது அவர்கள் மத்திய கிழக்கு மற்றும் மத்திய ஆசிய பூமியை ஆக்கிரமித்து வாழத் தொடங்கியிருந்தனர்.
25,000 வருடங்களுக்கு முன்: பனி யுகத்தின் கடைசி அதிகபட்ச பனிப்பொழிவு ஏற்பட்டுப் பல வகை உயிரினங்கள் அழிந்து போயின.
15,000 வருடங்களுக்கு முன்: முதன்முறையாக மனித இனம் பெரிங் ஸ்ட்ரெய்ட்டை கடந்து அமெரிக்காவிற்குள் நுழைகிறது. இந்த வழித்தடம், ஒரு குறுகிய கடல் பாதை. பனியுகத்தால் உருவான பாதையான இது ரஷ்யாவில் இருக்கும் சைபீரியாவையும், அமெரிக்காவின் அலாஸ்காவையும் இணைக்கிறது. இதைக் கடந்து வந்ததன் மூலம் மனிதர்கள் பூமியின் அனைத்து வாழக்கூடிய ஸ்தலங்களுக்கும் சென்று ஆக்கிரமித்து விட்டனர்.
12,000 வருடங்களுக்கு முன்: வேட்டையாடி மட்டும் இனி வாழ முடியாது என்பதை மனிதன் உணர்கிறான். முதன்முறையாக விவசாயம் செய்யத் தொடங்குகிறான். அது புரட்சியாக மாறி, தான் உன்ன விரும்பும் கனி மற்றும் கைகளை தானே பயிரிடும் திறனை வளர்த்துக் கொள்கிறான்.
இன்று: எண்ணற்ற விஞ்ஞான வளர்ச்சி மற்றும் அதீத அறிவைப் பெற்றுவிட்ட நாம், அமைதியை மட்டும் பெறமுடியாமல் போராடிக் கொண்டு இருக்கிறோம். மக்கள் தொகை பெருக்கெடுக்க அனைவருக்கும் வாழ்வாதாரம் கிடைக்காமல் திண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அறிவியலும், பூமியை விடுத்து வேறு கிரகங்கள் எங்காவது போய் வாழ முடியுமா என்று தேடிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

மழை நீரில் குளிக்கும் ஒருவனுக்கு, ஒருவேளை சளிபிடித்து, காய்ச்சல் வந்தால், அவன் ஆரோக்கியமாக இல்லை, எனவே அவை ஆரோக்கியத்தை ஏற்ப்படுத்துகிறது என்று அர்த்தம்.

சுத்தமான மழை தண்ணீரில் அளவுக்கு அதிகமாக பிராணன் இருக்கிறது. மழைநீரில் நனையும்போது பலருக்கும் சளி பிடிக்கிறது. தும்மல் வருகிறது, காய்ச்சல் வருகிறது. இது ஏன் வருகிறது அதாவது மழைநீரில் அளவுக்கு அதிகமான பிராணன் இருப்பதால் நமது உடலில் உள்ள அனைத்து செல்களும் அந்த பிராணனை உறிய ஆரம்பிக்கிறது.

உடலில் பல நாட்களாக, பல வருடங்களாக தேங்கிக்கிடக்கும் கழிவுகளைத் தும்மல் வழியாகவும், சளியாகவும், மூக்கு ஒழுகுதல் வழியாகவும் வெளியேற்றுகிறது. ஒரு மனிதன் ஆரோக்கியமாக வாழ்கிறானா, இல்லையா என்பதை எப்படி கண்டுபிடிப்பது என்றால், மழையில் நனைந்தால் அவனுக்கு சலிபிடிக்காமல்,காய்ச்சல் வராமல் இருந்தால் அவன் ஆரோக்கியமாக இருக்கிறான் என்று பொருள்.
எனவே, மழையில் நனைந்து காய்ச்சல் வந்தால் அதைப்பாரத்து பயப்படவேண்டிய அவசியம் இல்லை. தைரியமாக இருங்கள்.

நமது உடல் நன்மை செய்கிறது. அது ஒரு மருத்துவம். எனவே யாருக்கு எந்த நோய் இருந்தாலும் மழையில் நனைவதன் மூலம் உடலை குணப்படுத்த மூடியும். மழைநீரை குடிப்பதின் மூலமாகவும் நமது உடலில் பிராண சக்தியை அதிகப்படுத்த மூடியும்.

மழை வரும்போது முதலில் ஒரு ஐந்து நிமிடம் அந்த நீரை குடிக்கக்கூடாது. ஏனென்றால் காற்றில் தூசுகளும், குப்பைகளும், வாகனங்களிலிருந்து வரும் கழிவுப்பொருள்களும் வானத்தில் இருக்கும்.

முதல் 5 நிமிடத்தில் மழைநீர் அந்த தூசுகள், குப்பைகளை எடித்துக்கொண்டு பூமியை நோக்கி வரும் எனவே முதல் 5 நிமிடத்தில் வரும் மழைநீரை நாம் குடிக்கக்கூடாது, 5 நிமிடத்திற்கு பின் வரும் மழைநீரை நேரடியாக பாத்திரத்தில் மூலமாகவோ, ஒரு கலனை பயன்படுத்தி அந்த நீரை பிடிக்கவேண்டும். ஒருவேளை நமது வீட்டின் கூரை சுத்தமாக இருந்தால் கூரையிலிருந்து வரும் மழைநீரையும் பிடிக்கலாம்.

இந்த நீர் உலகிலேயே மிகவும் சுத்தமான தூய்மையான நீர். இதில் பிராணன் அதிகமாக இருக்கும். இந்த தண்ணீரை ஒரு பாத்திரத்திலோ, ஒரு பாட்டிலிலோ காற்று புகாமல் அடைத்து சூரிய வெளிச்சம் படாமல் வீட்டில் ஏதாவது ஒரு இடத்தில் வைத்துவிட்டால் அந்தத் தண்ணீர் ஆறு வருடங்களுக்கு கெட்டுபோகாமல் இருக்கும். ஆனால் அந்த தண்ணீரில் சூரிய வெளிச்சம் பட்டுவிட்டால், 24 மணிநேரத்தில் அதில் புழு, புச்சிகள் வந்து அந்த நீர் கெட்டுவிடும். எனவே மழைநீரை சூரிய வெளிச்சம் படாமல் பாதுகாத்து அதை நாம் குடிக்கும்போது.

நமது உடலுக்கு தேவையான அனைத்து பிராணனும் கிடைத்து, நமது உடலிலுள்ள அனைத்து நோய்களும் குணமாகி, நமது உடல் ஆரோக்கியம் அடைகிறது. எனவே, மழைநீர் பிராணனை நாம் பயன்படுத்துவோம்.
குழந்தைகள் மலையில் நனைவதை நாம் குற்றம் என்று கூறி விரட்டி அடிக்கவேண்டாம்.

மழையில் நனைவது மிகவும் அற்புதமான, அருமையான, சந்தோஷமான மனதிற்கு பிடித்தமான, பெரு நிகழ்ச்சி. மேலும் ஆரோக்கியமானதும் கூட. எனவே இனிமேல் மழை வரும்போது நம்மை ஒரு சினிமா நடிகைபோல் நினைத்துக்கொண்டு, அதில் ஆட்டம் போடலாம். நல்லது. மழைநீரை குடிக்கலாம் நல்லது. மழைநீர் பிராணன் ஒரு அற்புதமான மருந்து.

எனவே இனி நம் வாழ்வில் நீர் பிராணனை சேர்த்துக் கொள்வோம். நீர் என்பது சாதாரணம் கிடையாது. உயிர்சக்தி, நீர் பிராணன், நீரில் உள்ள பிராணனை நாம் சரியான முறையில் பயன்படுத்தி ஆரோக்கியமாக, அமைதியாக நிம்மதியாக வாழ்வோம்.
வாழ்வோம் ஆரோக்கியமாக.

ஆரோக்ய வாழ்வுக்கு பாரம்பரிய வாழ்க்கைமுறை அவசியம் என்பதை அனைவருக்கும் தெரியப்படுத்தி ஆரோக்ய பாரதத்தை உருவாக்குவோம்.!